Medisch en fysiologische aspecten van geluidhinder bij evenementen

Onze stichting krijgt van belangstellenden veel inhoudelijke vragen over geluidshinder bij evenementen; de laatste tijd met name ook over de medische aspecten van die geluidshinder. Dat was voor het bestuur van GSD reden om een groepje deskundige sympathisanten van de stichting te vragen om een nota op te stellen over de medische en fysiologische aspecten van geluidshinder bij evenementen. Doel was een stuk te schrijven dat de leemten in de “Nota Evenementen met een Luidruchtig Karakter” (de zogenaamde Nota Limburg) opvult en de medische kant van geluidshinder reliëf geeft.

Onder redactie van GSD-voorzitter Theo van Gelder is er de afgelopen maanden hard gewerkt aan de Nota Medische en Fysiologische Aspecten van Geluidshinder bij Evenementen. U kunt de Nota hier lezen. Een gedegen en wetenschappelijk onderbouwd stuk, dat veel inzicht geeft in de relatie tussen gezondheid en de vaak forse geluidshinder bij evenementen.

In het bijzonder vragen wij uw aandacht voor het onderscheid tussen hoorbaar en voelbaar geluid en de zogeheten “niet-auditieve vormen” van geluidshinder die worden beschreven in hoofdstuk 2. De niet-auditieve gezondheidsschade van geluidhinder komt uitgebreid in hoofdstuk 4 aan de orde.

Wat mogen omwonenden van hun gemeente verwachten bij evenementen?

Wat mogen omwonenden van hun gemeente eigenlijk verwachten bij evenementen? Dit is de centrale vraag die wordt gesteld in het recente onderzoeksverslag van de Nationale Ombudsman “Van een koude kermis thuiskomen“.
Het is de vraag of en in hoeverre gemeenten behoorlijk omgaan met omwonenden van evenementen. Wat GSD betreft zijn de bevindingen van dit onderzoek buitengewoon herkenbaar voor de situatie rond de (meerdaagse) evenementen in de Groene Ster. De gelijkenis in dit rapport met de situatie in de Groene Ster is dermate treffend dat we u dit onderzoek niet willen onthouden.

Klik hier voor het rapport ‘Van een koude kermis thuiskomen‘.

In het rapport wordt verder ook verwezen naar de zogenaamde ‘behoorlijkheidswijzer‘. Een soort leidraad c.q. checklist waarmee volgens de Nationale Ombudsman overheden bij de uitvoering van hun taken zouden moeten werken om met een behoorlijke manier om te gaan met burgers.