‘Psy-Fi 2020 in Groene Ster’

De titel staat tussen aanhalingstekens omdat doorgang in 2020 van Psy-Fi in de Groene Ster feitelijk nog niet vaststaat.

Festivalorganisatoren moeten volgens het gemeentelijk ‘Afwegingskader’ (=beleid) in september voorafgaand aan het jaar van beoogde uitvoering van een evenement, een verzoek tot plaatsing op de Evenementenkalender indienen.  Vervolgens wordt de Evenementenkalender voor het komende jaar in december vastgesteld.

Via diverse e-mails en de blog van Wietse Elzinga  zijn wij geattendeerd op het feit dat Psy-Fi inmiddels een verzoek tot plaatsing op de Evenementenkalender 2020 voor een festival in de Groene Ster bij de gemeente Leeuwarden heeft ingediend. Voor GSD is dat geen verrassing omdat een terugtrekkende beweging – ondanks het aanhoudende geroep van Psy-Fi Leeuwarden na 2019 te gaan verlaten – al in juli werd voorzien (zie artikel ‘Eerst zien, dan geloven‘). Dergelijke acties hebben we in 2015 voor het eerst gezien. Ze blijken enkel te dienen om het bestuur van de gemeente Leeuwarden onder druk te zetten om regels en voorwaarden die het festival onwelgevallig zijn verder te versoepelen, of zelfs liefst nog helemaal te niet te doen.

Wellicht valt het niet uit te sluiten dat het plaatsingsverzoek louter bedoeld is als een plan B, mocht blijken dat een alternatieve locatie elders niet haalbaar is voor Psy-Fi. Dat blijft gissen.

Hoe dan ook, zolang formeel niet vaststaat dat 2019 voor Psy-Fi het laatste jaar is geweest dat het in de Groene Ster heeft plaatsgevonden, zullen de lopende en aanstaande procedures, specifiek gerelateerd aan Psy-Fi, niet worden stopgezet. De procedures betreffen:

  1. Bezwaarschrift Evenementenvergunning Psy-Fi 2019 (gemeente)
  2. Bezwaarschrift Geluidsontheffing Psy-Fi 2019 (gemeente)
  3. Bezwaarschrift Vergunning/Ontheffing Wet Natuurbescherming Wnb (provincie)
  4. Bezwaarschrift weigering ‘Handhavingsverzoek geluidsoverschrijdingen’ Psy-Fi 2019 (gemeente)
  5. Bezwaarschrift weigering tijdig te besluiten Vergunning Wnb Psy-Fi (provincie); afhankelijk uitspraak lopend Verzetsschrift dienaangaande
  6. Afhankelijk van de ‘Beslissingen op Bezwaar’ door College B&W op de bezwaren 1,2 en 4, en College GS op bezwaren 3 en 5 het opstarten van bijbehorende bodemprocedures bij de rechtbank
  7. Hoger Beroep Geluidsontheffing Psy-Fi 2016 bij Raad van State (gemeente)

Gemeente Leeuwarden moet een 3de versie geluidsontheffing Psy-Fi uitgeven

Niet dat bovenstaande titel de uitspraak is van de voorzieningenrechter, maar het is wel het logische gevolg van die uitspraak.

Afgelopen donderdag (22 augustus) heeft de rechter de door GSD aangevochten (2de) geluidsontheffing voor het muziekfestival Psy-Fi 2019 naar de prullenbak verwezen. Concreet betekent dit een vervroeging van het eindtijdstip van het hoge geluidsniveau tijdens dag- en avondperiode, en een verlaging van het geluidsniveau tijdens de nachtperiode. Feitelijk dezelfde uitspraak als in het kort geding voor Welcome to the Village (WttV), ruim een maand geleden.

Helaas verliep de weg naar de uitspraak weer eens niet zonder slag of stoot.

Aanvankelijk zou het een ‘appel-eitje’ moeten zijn (dachten we…). Immers de omstandigheden voor Psy-Fi zijn, voor wat betreft een geluidsontheffing, exact dezelfde als voor WttV, dus de uitspraak over de geluidsontheffing WttV 2019 zou simpelweg doorgetrokken kunnen worden naar een uitspraak over de geluidsontheffing voor Psy-Fi. Wij hebben het college B&W hier dan ook schriftelijk om verzocht om zodoende een gang naar de rechter te kunnen besparen (en daarmee de gemeente niet op onnodige kosten te jagen zoals ze doorgaans zo graag lijkt te willen doen, met inhuur van dure advocaten en externe adviseurs). Het antwoord kwam tot onze verrassing vrij snel en had het karakter van een ambtelijke middelvinger.

Vervolgens hebben we daarom maar (met een zucht) een verzoek voor een voorlopige voorziening (VoVo) bij de rechtbank ingediend. Tot onze verrassing troffen we een paar dagen later een herziene versie van de betreffende geluidsontheffing in onze e-mailbox aan. Deze ‘nieuwe’ ontheffing was niet aangepast met lagere geluidsniveaus en eindtijden zoals bij WttV, maar bevatte enkel een drietal motiveringen (met o.a. verwijzingen naar vage op internet gevonden studies), waarom de betreffende geluidsniveaus en eindtijden juist NIET hoefden worden aangepast. Het is vrij ongebruikelijk dat bij uitgifte van een geluidsontheffing er ook een exemplaar naar een rechtbank wordt gestuurd. Kennelijk was deze actie bedoeld als een soort verweerschrift. De rechtbank heeft de gemeente daarna wel per brief laten weten dat ze al meer dan genoeg informatie had uit eerdere uitspraken (bodemprocedure Psy-Fi 2018 en VoVo WttV 2019) om een uitspraak zonder zitting te kunnen doen. Daarbij gaf ze ook aan te verwachten een analoge uitspraak te doen als bij de VoVo-procedure WttV 2019. Toch bood de rechtbank met deze brief de gemeente nog wel de kans om mogelijk nieuwe elementen/feiten aan te dragen die nog niet waren beschouwd in de vorige rechtzaken. Daarbij verzocht de rechtbank de gemeente met enige klem alle nadere motiveringen achterwege te laten.

De gemeente heeft als antwoord hierop (wederom) het advocatenbureau Stibbe uit Amsterdam als haar gemachtigde ingeschakeld om een verweerschrift op te stellen. Dit verweerschrift bevatte toch weer de nodige ‘motiveringen’ om de oorspronkelijke geluidsnormen te kunnen aanhouden en bracht daarmee geen nieuwe feiten aan het licht. De rechter stelde daarom (weer) vast dat hij voldoende informatie had om zonder zitting uitspraak te doen, tenzij …… de gemeente toch nog expliciet en gemotiveerd zou kunnen aangeven waarom ze per se een zitting wilde.

Uit correspondentie van de rechtbank bleek dat de gemeente zich hardnekkig bleef verzetten tegen een uitspraak zonder zitting. Amper twee dagen vóór de inmiddels geplande zitting werd ons duidelijk dat de gemeente nog een geluidsdeskundige wilde inzetten. Deze deskundige/getuige bleek afkomstig te zijn van het door Psy-Fi ingehuurde akoestisch adviesbureau, dat in eerdere uitspraken al behoorlijk is afgeserveerd vanwege ondeugdelijke rapporten. Om 17:00 daags vóór de zitting werd door Stibbe nog een onderzoekje van dat betreffende akoestische bureau aan zowel de rechtbank als GSD toegestuurd. Dat onderzoek zou moeten dienen ter ondersteuning van het betoog van geluidsdeskundige tijdens de zitting. Zoals gebruikelijk, stond ook dit onderzoek werkelijk weer bol van de meest verbazende fouten.

Het ons inmiddels zeer bekende groepje ‘usual suspects’ was weer aanwezig in de rechtbank: Stibbe advocaten, juristen van gemeente, geluidsdeskundigen van gemeente, het extern akoestisch adviesbureau én de advocaat en organisator van de festivals in de Groene Ster. Het mag duidelijk wat kosten, maar of je dan ook wat hebt……?

Het extreem laat ingediende onderzoekje van de geluidsdeskundige van dat externe adviesbureau is de avond vóór zitting door ons nog gauw doorgenomen. Dit onderzoek kan vrij eenvoudig worden bestreden, onder andere vanwege de weglating van essentiële data. Het voert te ver om hier verder nog op in te gaan, omdat door de veel te late indiening van dit ‘konijn-uit-de-hoge-hoed’, dit tezamen met het betoog van de geluidsdeskundige door de rechter buiten de orde van de zitting werd geplaatst.

Daarmee lag de hele bodem onder de gemeentelijke opzet voor het houden van een zitting er onderuit. De rechter kon verder door de advocaten van gemeente en festivalorganisatie niet overtuigd worden. De zitting duurde daarom amper een uurtje en de uitspraak (12 pagina’s lang) kon ’s morgens rond 09.00 uur – daags na zitting – al op de bus worden gedaan.

Wat zegt deze aan wanhoop grenzende poging van de gemeente om een festivalorganisatie ter wille te zijn, nu eigenlijk? Wij hebben een idee, u ook?

Wij gaan daar op een later tijdstip nog nader op in, anders wordt dit verhaal te lang.

Bijgestelde geluidsontheffing Psy-Fi deugt ook niet

In onze laatste twee berichten over de geluidsontheffing Psy-Fi 2019 maakten we duidelijk dat de gemeente Leeuwarden zichzelf tijd, moeite en kosten zou kunnen besparen, als zij de geluidsontheffing van Psy-Fi 2019 in lijn zou brengen met de meest recente uitspraken van de bestuursrechter. Wij hadden destijds het College van Burgemeesters en Wethouders hierom schriftelijk verzocht. Het antwoord van het College was dat ze niet van plan was de afgegeven geluidsontheffing aan te passen aan de gerechtelijke uitspraken. Wij hebben daarom maar (weer) een verzoek ingediend voor een voorlopige voorziening bij de bestuursrechter. Wij hebben daarbij de rechtbank het voorstel gedaan het zonder zitting af te doen omdat naar onze visie geluidtechnisch geen enkel verschil zit in de situatie tussen Welcome to the Village en Psy-Fi. Een voorlopige voorziening tegen de geluidsontheffing van Psy-Fi 2019 zou daarom alleen een herhaling van zetten worden (en dus ook qua uitspraak).

Nu gemeente Leeuwarden inmiddels door de rechtbank op de hoogte is gesteld van ons voorzieningsverzoek, vond ze het ineens toch nodig om een ‘aanpassing’ op de eerdere geluidsontheffing met een nieuwe ontheffing uit te voeren. Deze ‘aanpassing’ gaat echter, vreemd genoeg, niet om een verlaging van de geluidsnormen – wat in lijn zou zijn met de gerechtelijke uitspraken – , maar bestaat uit niets anders dan alleen wat nadere ‘onderbouwingen’ waarom de gemeente denkt dat haar geluidsnormen kunnen blijven gelden.

Tja. In de uitspraken van de rechtbank wordt inderdaad nogal eens aangegeven dat verweerder (lees: gemeente) normen stelt zonder deze nader te motiveren of te onderbouwen. Kennelijk gaan de juristen van de gemeente er daarom van uit dat een extra ‘onderbouwing’ – hoe knullig en ongefundeerd ook – van hun volstrekt onverdedigbare tijd- en geluidsnormen voldoende moet zijn. Dat is wat ze nu, met de uitgifte van een tweede (herziene) geluidsontheffing, alsnog hebben proberen te doen.

Nu is het injecteren van onderbouwingen van hoe je tot bepaalde normen wilt komen zeker van belang, maar bepaald toch ook weer niet alleszeggend. Die onderbouwing kan namelijk onzinnig zijn, omdat ze bijvoorbeeld enkel bestaat uit niet of maar deels onderbouwde beweringen (‘statements’); of zelfs direct misleidend zijn, omdat conclusies uit aangedragen onderzoek niet in dezelfde context staan, of omdat daaruit alleen de prettige conclusies worden meegenomen (in de hoop dat de rechter niet álles leest, zeker?). De onderbouwing kan zelfs simpelweg niet beter zijn dan enkel pure doelredenatie, zoals in de kwestie Groene Ster…
Daarnaast kan, los van elke onderbouwing, de gewenste norm simpelweg niet deugen omdat ze faliekant in tegenspraak is met het onderbouwd onderzoek, door onafhankelijke deskundigen en specialisten van de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB), dat door de rechtbank zelf wordt ingesteld.

Al deze verschillende versies van gebrekkige onderbouwing zijn hier aan de orde: en dus deugen zowel onderbouwing als normen van de gemeente Leeuwarden (nog steeds) niet!

De rechtbank heeft de gemeente inmiddels aangeschreven dat ze ons verzoek voor een voorlopige voorziening zonder zitting wil afdoen en op voorhand niet verwacht dat ze anders zal oordelen dan in de voorzieningenzaak tegen de geluidsontheffing WttV 2019. De rechtbank biedt de gemeente nog wel de mogelijkheid om de bestuursrechter schriftelijk te overtuigen, met onderbouwde argumenten waarom de conclusies van de StAB, die ten grondslag liggen aan eerdere gerechtelijke uitspraken, niet zouden kloppen.
Wel, dit lijkt ons schier onmogelijk. Temeer omdat de gemeente tijdens zitting WttV 2019, met nota bene één van de duurste advocatenkantoren van Nederland (Stibbe) aan haar zijde, hierin ook al schromelijk faalde (zie uitspraak).

Ten slotte merkte de rechtbank in haar brief nog op dat ze bij een eventuele reactie van de gemeente “geen behoefte heeft aan een nadere motivering van de door u [gemeente] vergunde geluidniveaus en aangehouden nachtperiode“. De rechtbank doelt hier op de herziene geluidsontheffing van de gemeente als reactie op ons verzoekschrift.

Het is duidelijk dat de gemeente Leeuwarden er alles aan doet om Psy-Fi te behouden. Daaraan zijn de belangen van omwonenden, recreanten en natuurwaarden – waaronder het zeer nabij gelegen Natura 2000 gebied De Groote Wielen! – volkomen ondergeschikt. De gemeente laat zich volledig gijzelen door het aangekondigde vertrek van Psy-Fi uit Leeuwarden. Het inmiddels befaamde ‘vertrekdreigement’ is trouwens een beproefde methode van deze festivalorganisatie wanneer ze haar zin niet krijgt. We hebben zoiets in het verleden dan ook wel vaker voorbij zien komen.

In de media ‘geselt’ de Psy-Fi organisatie, bij monde van voorman Rob Durand, de gemeente voortdurend door te roepen dat de (huidige) normen die de gemeente oplegt ‘te beperkend’ en ‘kinderachtig’ zijn. Daarom durft de gemeente het niet aan om Psy-Fi met verdere beperkingen te confronteren. Hoe noodzakelijk die ook zijn. De gemeente zal hiertoe door een rechter moeten worden gedwongen. Een andere methode werkt domweg niet bij deze gemeente; dat laten de afgelopen vier jaar immers maar wat duidelijk zien.

En Psy-Fi na 2019 uit Leeuwarden vertrokken?

Wij geloven daar vooralsnog niet zo veel van. De truc met het vertrekdreigement is daarvoor al te vaak toegepast. Het bestuur en de ambtelijke top van Leeuwarden blijkt er echter uiterst gevoelig voor te zijn. En dat weten die paar producers van die festivals drommels goed.

 

Leeuwarder college heeft maling aan gerechtelijke uitspraken

Op ons recent ingediend verzoek aan het Leeuwarder College van Burgemeester en Wethouders om de geluidsontheffing voor Psy-Fi 2019 in lijn te brengen met de actuele uitspraken van de rechtbank (betreffende ontheffing was reeds uitgeven vóór deze uitspraken), heeft het College een ontluisterend antwoord weten te geven.

Het komt er feitelijk op neer dat het College volkomen maling heeft aan de uitspraken van rechters, en dus ons verzoek. Ons verzoek was juist om een onnodige rechtszaak te voorkomen waarvan de uitkomst, gelet op reeds gedane gerechtelijke uitspraken, feitelijk al vast stond. Kostbare tijd en geld zouden kunnen worden bespaard door de geluidsontheffing van Psy-Fi simpelweg aan te passen aan al die uitspraken. Maar dat interesseert deze gemeente kennelijk geen ene moer. Het doordrammen van onhaalbaar gebleken principes (geluidsnormen) en het berijden van stokpaardjes door een enkele ambtenaar die zichzelf gespecialiseerd heeft in geluid, zijn klaarblijkelijk belangrijker.

De reden die de gemeente Leeuwarden opgeeft om niet in te gaan op ons verzoek berust op de (vreemde) gedachte(kronkel) dat uitspraken waarnaar door GSD wordt gerefereerd, enkel betrekking hebben op specifieke festivals in de Groene Ster uit het verleden, en dat die uitspraken daarom geen voortzetting hoeven te krijgen in vergunningen voor toekomstige festivals. Dat moet, volgens de gemeente dan, dan juridisch maar opnieuw worden bevochten door hen die het met die vergunningen niet eens zijn.

Maar als een vergunning voor een aanstaand festival diverse condities/voorwaarden/voorschriften kent die identiek zijn aan voorgaande edities, onder gelijke omstandigheden, en als die vergunningen voor voorgaande edities met succes via rechtspraak zijn bestreden, dan is het toch te absurd voor woorden dat diezelfde aspecten in een nieuwe vergunning opnieuw juridisch moeten worden bevochten. Wat houdt jurisprudentie ook al weer in?

Onbegrijpelijk voor een wethouder die in de media GSD geregeld het verwijt maakt de gemeente op kosten te jagen vanwege juridisch gesteggel met vergunningen.

Afijn, dan maar weer een voorlopige voorziening aanvragen bij de bestuursrechter. 

Geluidsontheffing Psy-Fi 2019 ondeugdelijk

Uit de uitspraken over de geluidsontheffingen in de twee bodemprocedures Welcome to the Village (WttV) 2018 en Psy-Fi 2018 en de Voorlopige Voorziening WttV 2019 volgt dat de ingediende beroepen door GSD tegen deze drie ontheffingen gegrond zijn verklaard. Die ontheffingen zijn daarom vernietigd.

Omdat de huidige geluidsontheffing voor Psy-Fi 2019 zo goed als een kopie is van de geluidsontheffing 2018, kan niet anders geconcludeerd worden dan dat de huidige versie voor 2019 ook niet deugt en dient te worden herzien.

Onze ervaring leert dat dit bij de gemeente Leeuwarden niet vanzelf gaat, en de vakantieperiode zal daar waarschijnlijk ook niet aan meewerken. Daarom hebben wij het College van Burgemeesters en Wethouders – onder verwijzing naar bovenstaande uitspraken – per brief verzocht de nog bestaande geluidsontheffing van Psy-Fi 2019 in te trekken en een nieuwe uit te geven die in lijn is met genoemde uitspraken. Dit ter voorkoming van een gang naar de voorzieningenrechter. Dat zou voor zowel gemeente als GSD zonde van tijd en moeite zijn (en het bespaart de gemeente juridische kosten, extra personele inzet en declaraties; een win-win situatie zou je zeggen).

We wachten (nog even) af hoe het College al dan niet reageert ….

Gemeentelijk geluidsbeleid moet (weer) op de schop

Met de vier laatste uitspraken van de rechtbank, over de beroepen van GSD tegen de geluidsontheffingen van de gemeente Leeuwarden, moet het nu onderhand toch langzaam duidelijk worden hoe de Beleidsregel Geluid in de Groene Ster er in de toekomst uit moet komen te zien.

Die vier laatste uitspraken zijn de twee verzoeken voor een voorlopige voorziening (VoVo) over de geluidsontheffingen Psy-Fi 2018 en Welcome to the Village (WttV) 2019 en de twee bodemprocedures  WttV 2018 en Psy-Fi 2018. Aan beide bodemprocedures ging een tweetal gemeentelijke bezwaarprocedures van GSD vooraf, die ook door GSD gewonnen werden. Maar het College van Burgemeesters en Wethouders vond het niet nodig om de adviezen van de bezwaarschriftencommissie op te volgen, en verklaarde de bezwaren van GSD ongegrond.

In de loop der jaren – zeg vanaf 2015 – heeft de gemeente Leeuwarden vrijwel jaarlijks een nieuw gemeentelijke Beleidsregel Geluid uitgegeven. Hoewel zo’n beleidsregel voor de gehele gemeente is bedoeld, zijn die jaarlijkse wijzigingen voornamelijk het gevolg van rechtszaken over de geluidsontheffing van festivals in de Groene Ster. Je zou dan denken dat bij iedere wijziging de geluidsnormen neerwaarts worden bijgesteld naar een redelijker niveau, maar dat is niet het geval.

Hoe zit dat eigenlijk? De geluidsnormen zoals die in de Beleidsregel staan dienen in de dag- avondperiode hopelijk ter voorkoming van spraakverstoring en, in de nachtperiode, ter voorkoming van slaapverstoring. Voor beide verstoringen geldt een gehoordrempel binnenshuis. Omdat dit alles te kunnen doorrekenen moeten ook nog andere correctiewaarden worden meegenomen, zoals bijvoorbeeld de geveldemping van muren. Uiteindelijk wordt dit alles teruggerekend naar geluidsnormen in dB(A) en dB(C) op de referentiepunten rond het evenemententerrein, en de maximale niveaus op 25 meter afstand van de podia (de zogenaamde Front of House posities, of ‘FOH’).

Voor een festivalorganisatie is het leveren van een geluidsbeleving voor haar bezoekers essentieel. Dat is iets anders dan de volumeknop voluit draaien. Voor dat laatste worden – al dan niet tegen betaling – oordopjes verstrekt aan festivalgangers. Die muziekbeleving is echter vaak ook de veroorzaker van de feitelijke overlast voor omwonenden. Vooral omdat die voelbare beleving het makkelijkst met een zo zwaar mogelijk muziek spectrum tot stand komt. Dat maakt het moeilijk om de juiste balans te vinden met de omgeving.

De voortdurende veranderingen in de Beleidsregels bestaan echter vaak uit niets beters dan alleen maar een andere, hoofdzakelijk cosmetische, benadering van hoe de gemeentelijke normen mogelijkerwijs goedgepraat kunnen worden – bijvoorbeeld in de rechtszaal. Want waar het in elke nieuwe Beleidsregel vooral om blijkt te gaan, is het liefst zo overtuigend mogelijk suggereren dat het oogmerk de balans tussen de gewenste muziekbeleving en het minimaliseren van de overlast bij omwonenden is. Wij besparen u de technische details (alleen leuk voor technisch stevig onderlegde geluidsingenieurs), maar dat ‘streven’ naar een goede balans is – met veel hulp van slimme en maskerende trucjes – telkens weer een eenzijdig verhaal ten gunste van het festival. Telkens weer, elke nieuwe Beleidsregel Geluid! Het constant veranderende geluidsbeleid heeft daarom vooral iets weg van een zoektocht naar geitenpaadjes om de gerechtelijke uitspraken uit het verleden te omzeilen.

Maar dat kan nu allemaal tot het verleden gaan behoren. De verzamelde uitspraken uit de vier rechtszaken markeren nu een heldere grens waar de elementaire geluidsnormen aan moeten voldoen. Dat zijn dus

  • de begin- en eindtijden van de verschillende geluidsregimes,
  • voor het nachtregime alleen echte achtergrondmuziek (73 dB(A) en 76 dB(C) maximaal),
  • de geluidsniveaus ter plaatse van het FOH,
  • het worst case muziekspectrum voor elk muziekfestival,
  • en de affiltermethodiek voor de lage bastonen, in elk geval beneden de 50Hz.

De laatste vier gerechtelijke uitspraken stellen al deze normen naar beneden bij, en wel naar een acceptabel niveau voor omwonenden. Dat betekent dat de Beleidsregel Geluid van de gemeente Leeuwarden hierop moet worden aangepast.

De nieuwe normen zijn voor het eerst van toepassing geweest op het festival WttV 2019 van de afgelopen week. Ze hebben ertoe geleid dat er op het gebied van geluid nauwelijks nog klachten te bespeuren waren. Zie meer hierover in een later artikel.

BREAKING: Geluidsontheffingen WttV 2018 en Psy-Fi 2018 vernietigd

De geluidsontheffingen van de festivals Welcome to the Village en Psy-Fi seizoen 2018 zijn in de bodemprocedure, dat begin dit jaar is aangespannen door GSD, vernietigd.

We zijn de uitspraken van de meervoudige kamer van de Rechtbank Noord Nederland nog aan het bestuderen en wat die ons inziens voor consequenties kunnen hebben voor de aanstaande festivals WttV 2019 en Psy-Fi 2019. Het is daarbij niet ondenkbaar dat deze uitspraken, tezamen met de recente uitspraak (ook deze week) over een verzoek voor een voorlopige voorziening (VoVo) tegen de geluidsontheffing WttV 2019, zullen leiden tot een nieuw verzoek voor een voorlopige voorziening tegen de geluidsontheffing voor Psy-Fi 2019.

Wordt vervolgd…

Uitspraak rechtbank over vergunningverlening PLF 2019

In de krant heeft u kunnen lezen dat “GSD boos was op de rechter”.
Dat waren we ook, en hieronder leggen we uit waarom.

Bescherming van het Europese Natuurgebied de Groote Wielen is óók een van onze doelstellingen. En met dat natuurgebied gaat het niet goed.
Er zijn drie soorten waar minimum aantallen broedparen voor zijn vastgesteld (Kemphaan, Porseleinhoen en Rietzanger). Voor de Meervleermuis, de Noordse Woelmuis en de Grutto zijn geen verplichte aantallen vastgesteld, maar ook daar gaat het slecht mee.  De provincie is verantwoordelijk voor de zorg voor de natuur in het gebied. Dus daar hebben we vorig jaar al eens mee gepraat. Dat leidde niet tot actie.

Voor dit festivalseizoen hebben Leeuwarden en de provincie afgesproken dat ze “natuur” géén onderdeel maken van de omgevingsvergunning. In plaats daarvan moet er een aparte ontheffing/vergunning voor gebruik van de natuur worden aangevraagd door de festivals.

In januari hebben we ons (omdat we belanghebbende zijn) bij de provincie gemeld.
We wilden meepraten over de vergunning. Maar in de maanden daarop zijn we door de provincie en de gemeente zorgvuldig buiten spel gezet. Omdat we het gevoel hadden dat er niet werd geluisterd hebben we de provincie een brief gestuurd. In die brief hebben we uitgelegd dat het slecht gaat met de Groote Wielen. Met name broedvogels hebben veel meer last van geluid dan iedereen tot nu toe dacht. Dat komt omdat geluid hun onderlinge communicatie stoort. De jongen horen de waarschuwingen (‘Alarm calls’) van de ouders niet, en daardoor is er een hogere sterfte door roofdieren en roofvogels.
Van de provincie hebben we daarop niets gehoord.
Uiteindelijk viel vier werkdagen voor de opbouw van het Promised Land Festival (PLF) de vergunning op de mat. Daar deugde niet veel van.
Dus hebben wij ons met spoed aangemeld bij de voorzieningenrechter (kort geding) in Groningen. Donderdag 6 juni was de zitting.

Herhaald onbehoorlijk bestuur en de rechter doet niets

Eén van onze kernpunten was het feit dat vergunningverlening pas enkele dagen vóór aanvang van de opbouw van het festival is verleend. Dat geeft een rechtzoekende (wij dus), maar ook de rechtbank onvoldoende tijd. Tijd die nodig is om stukken te lezen en een verzoek op te stellen. En ook de rechtbank heeft tijd nodig om technisch advies te vragen en een afgewogen uitspraak te doen.

In 2017 en 2018 heeft de rechtbank zowel de gemeente Leeuwarden als de provincie Fryslân meerdere keren indringend aangesproken op te late vergunningverlening.
In 2018 is zelfs door de rechtbank gezegd dat zoiets absoluut niet meer kan. Dat dit onbehoorlijk bestuur was. Als het nog één keer zou voorkomen wilde de rechter de vergunning schorsen. Dat betekent dat het festival niet door zou mogen gaan.

Maar op de zitting heeft déze voorzieningenrechter zich helemaal niets aangetrokken van de uitspraken van zijn collega van vorig jaar. Hij begon, voordat hij de zitting opende, met de provincie een standje geven. De provincie beloofde om het de volgende keer veel sneller en beter te doen. En daarmee was de kous af en werd de zitting geopend.
Daar werd onze voorzitter (GSD) zeer boos over, want diezelfde rechter heeft in 2015 dit ‘trucje’ ook al toegepast. Toen kreeg de gemeente onder uit de zak. Maar ook dat was voorafgaande aan de zitting. En dat betekent dat het standje niet in het verslag van de zitting en in de uitspraak terug te vinden is.

En wat voor waarde heeft het als een rechtbank voor de tiende keer tegen de gemeente of de provincie zegt dat het ‘onacceptabel is” maar er dan niets mee doet?
Dan ben je bezig om die overheden te leren dat ze rustig hun gang kunnen gaan. Omdat de rechtbank toch niet zal ingrijpen.

Europese beschermingsregels voor de Groote Wielen niet gevolgd

Tot twintig jaar geleden had Nederland een van de beste stelsels van natuurbescherming. Veel beter dan het Europese gemiddelde.Maar de afgelopen twintig jaar is door een serie wetswijzigingen dat stelsel uitgehold. De bescherming van planten werd opgeheven, er is stevig geschrapt in het aantal beschermde diersoorten en veel natuurgebieden hebben hun bijzondere positie verloren (de Nationale parken zijn bijvoorbeeld opgeheven).
“Vroeger” beschermde het Nederlandse recht de natuur dus beter dan het Europese recht. Maar de laatste jaren is dat vaak andersom.

Volgens Europees recht mogen natuurbeschermingsorganisaties (zoals GSD) zelfstandig naar de rechter om bescherming te vragen voor bedreigde natuur. Ze hebben recht op inspraak en meebeslissen in een vergunningsproces.Krijgen ze die niet dan moet de rechter de vergunning vernietigen.
Maar deze voorzieningenrechter vindt dat onzin.

De Europese beschermingsregels zijn ook heel strikt: als een overheid ook maar de geringste twijfel heeft over schade voor de natuur mag geen vergunning worden gegeven. Die beoordeling moet volgens objectieve wetenschappelijke regels en volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten. Als de aantallen van een bepaalde soort onder de doelstelling liggen mag er praktisch niets meer in het natuurgebied, totdat die aantallen weer op het doelniveau zijn.
Ook dat vond deze voorzieningenrechter onzin.

Rechter luisterde niet naar zijn eigen adviseurs

Een rechter kan niet alles weten. Dat geldt met name op technisch en ecologisch gebied.
Daarom kan de rechtbank advies vragen aan een onafhankelijk technisch adviesbureau voor rechtbanken. Dat is de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB).
Normaal gesproken heeft een adviesaanvraag een doorlooptijd van 6 weken. De mensen van de StAB lezen de stukken, praten met alle partijen, bezoeken de locatie en schrijven een ontwerprapport. Dat rapport gaat dan weer naar alle partijen, die commentaar mogen geven. Daarna stelt de StAB het eindadvies voor de rechtbank op.

Op 5 juni heeft de rechter de StAB om een noodadvies gevraagd, dat binnen drie dagen klaar moest zijn. De vraag was of er effect was van geluid op broedvogels in de Groote Wielen.

De conclusie van de StAB was: ja, dat is het geval. Het geluid veroorzaakt een verhoogde kans op predatie (sterfte door roofdieren/roofvogels).
Volgens de Europese rechtsregels betekent zo’n advies dat er géén vergunning mag worden afgegeven.
Maar ook dat vond deze voorzieningenrechter onzin. Hij heeft het advies van zijn eigen adviseur naast zich neergelegd.

Wat is onze frustratie?

De kern van het bestuursrecht is het beschermen van de burger tegen de grillen en willekeur van de overheid bij de toepassing van regelgeving, wetten en procedures.
In vier jaar tijd hebben wij veertien procedures in voorlopige voorziening (kort geding) en bijna evenzoveel bodemprocedures gevoerd. Dat geeft ons een unieke inkijk in de verschillen in kwaliteit tussen uitspraken. In kort geding krijgen wij als stichting meestal van de voorzieningenrechter “wat kruimels toegeworpen” maar gaat het evenement in de kern van de zaak gewoon door. Als het dan anderhalf jaar later (!) tot een bodemprocedure komt krijgen wij meestal van de voltallige rechtbank gelijk. Vaak is ook de conclusie dat de betreffende vergunning niet had mogen worden afgegeven. Daarnaast overkomt het ons regelmatig dat wij geen bodemprocedure kunnen starten omdat het bevoegd gezag tijdens bezwaar de betreffende vergunning intrekt. Of zelfs ter zitting (!) toegeeft dat de vergunning zo niet had mogen worden gegeven maar dat het volgende jaar het geheel anders en beter zal gaan. Maar ja, dan is het festival al geweest.

Wij hebben de afgelopen jaren veel geduld gehad en we zijn vorig jaar daarvoor nog door de rechtbank geprezen. Maar met het optreden van de voorzieningenrechter tijdens de zitting van afgelopen donderdag (6 juni) is voor ons het geduld op en de maat vol.
Dus wij zijn niet naar de vervolgzitting van 11 juni gegaan (zinloos bij deze rechter) en hebben hem in een brief uitgelegd waarom we verdrietig en teleurgesteld zijn.

 

Stand van zaken aanstaande festivalseizoen 2019

Sinds eind oktober vorig jaar heeft u via deze website weinig tot niets van onze stichting kunnen vernemen. Dat betekent niet dat we in die afgelopen periode onze activiteiten tegen de niet aflatende ambitie van de gemeente Leeuwarden voor grootschalige en meerdaagse muziekfestivals in het natuur- en recreatiegebied de Groene Ster, hebben opgegeven. Integendeel!

Op dit ogenblik is het vergunningenproces weer in volle omvang aan de orde waarbij u als omwonende of (reguliere) recreant door de vergunningverlener (lees gemeente) louter als juridische entiteit wordt beschouwd. Ook de natuurwaarden (flora en fauna) van de Groene Ster ondergaan datzelfde lot. Inmiddels is het ons (weer) zonneklaar dat het bestuur van de gemeente Leeuwarden in haar doen en laten het belang van commercieel geproduceerde dance- en technofeesten duidelijk laat prevaleren. Kosten (uw geld) noch moeite worden gespaard om de Groene Ster om te vormen tot een (permanent) festivalterrein. Mede dankzij uw en onze inspanningen is het nog niet zo ver.

Met het navolgende willen wij u op de hoogte brengen met de huidige stand van zaken en toekomstige ontwikkelingen:

1. Afwikkeling vergunning Psy-Fi 2018

Een groot aantal van u heeft via onze stichting bezwaar gemaakt tegen de vergunningen voor PSY FI 2018. Die bezwaren hebben we ingediend bij de gemeentelijke bezwaarcommissie. De commissie kwam tot de conclusie dat er nog al wat schortte aan de omgevingsvergunning en de geluidsontheffing.

Voor de omgevingsvergunning heeft de gemeente de bezwaren erkend en als reactie de vergunning (met terugwerkende kracht) ingetrokken. Aan de ene kant is het mooi dat de gemeente “haar fout inziet”, maar aan de andere kant betekent het ook dat we voor die omgevingsvergunning niet meer naar de rechter kunnen om daar een inhoudelijk oordeel te vragen. En dat betekent eigenlijk ook dat de gemeente “tijd gerekt heeft” want voor 2019 kan dan weer een vrijwel dezelfde omgevingsvergunning worden gebruikt die alleen als “nieuw” gepresenteerd wordt. Dat gebeurt dan ook op dit moment.

Wat de geluidsontheffing betreft heeft de bezwaarcommissie aanpassingen geadviseerd. Met name een lager geluidsniveau en beperkter aantal uren, minder in de nacht. Maar dat advies heeft de gemeente niet overgenomen. Daarover loopt nu een beroep bij de rechtbank. Voor belangstellenden: de zitting is dinsdag 28 mei om 10:00 uur bij de rechtbank in Leeuwarden (Zaailand 102).

2. Provincie en PSY FI

De provincie had ook nog een appeltje te schillen met PSY FI. Dat ging over het onterecht kamperen in de bosschages. Daarover had de provincie afgelopen zomer besloten een boete van 10.000 op te leggen. Vervolgens moet je dan ook nog besluiten dat je het bedrag daadwerkelijk gaat innen.

Dat heeft in juridische termen een invorderingsbesluit. Ook dát heeft de provincie genomen, en daartegen heeft PSY FI bezwaar gemaakt bij de provinciale bezwaarcommissie. Afgelopen maart heeft die zaak gediend bij de provinciale bezwaarcommissie. De uitspraak van de commissie hebben we bij de provincie opgevraagd, maar nog niet gekregen.

3. Wijziging bestemmingsplan

Het voornemen van de gemeente om het bestemmingsplan van de Groene Ster aan te passen, zodat het makkelijker wordt om daar festivals te houden, loopt op de achtergrond nog steeds door. Hoe staat het daar mee?

Dat weten alleen de gemeente en het door de gemeente ingehuurde bureau BügelHajema. Eerst moet alle benodigde technische onderzoeken gedaan worden. Daar is ook veel natuuronderzoek bij. Bijvoorbeeld naar vleermuizen. Die onderzoeken kunnen pas in de loop van de zomer worden afgerond, en dan moeten de rapporten nog geschreven worden. Vervolgens komt er een groot samengesteld rapport (een zogeheten “MER” ofwel Milieu Effect Rapportage). Dus wij verwachten op zijn vroegst in de herfst van 2019 het ontwerpbesluit waartegen we een zienswijze kunnen indienen. Er is echter een grote kans dat de hele wijziging niet door gaat; lees daarover meer bij punt 6 van dit artikel: “Bescherming van het Natura 2000-gebied de Groote Wielen”.

4. Vergunningencyclus 2019 komt op gang: Provincie zit met de zwarte Piet

Voor 2019 heeft de gemeente besloten een nieuwe tactiek van vergunningverlening toe te passen. In 2018 was er voor gekozen om de toestemming die nodig was uit oogpunt van natuurbescherming samen te laten lopen met de omgevingsvergunningen. (de zogeheten “aangehaakte” procedure). Dat betekende dat de gemeente aan de provincie moest vragen of die bezwaar had tegen vergunningverlening aan de festivals. Volgens de uitspraken van de rechter in 2018 had de provincie daarvoor dan een “verklaring van geen bedenkingen = vvgb” moeten afgeven of die verklaring moeten weigeren. De procedure daarvoor loopt 26 weken inclusief allerlei inspraakmogelijkheden. Dat wilde de gemeente niet, dus is voor 2019 de andere route gevolgd. Die houdt in dat de festivals zelfstandig bij de provincie een vergunning en ontheffing van de Wet natuurbescherming aanvragen. De gemeente kan dan een omgevingsvergunning afgeven “zonder te letten op natuurbescherming”. De provincie moet zelf de natuurschade beoordelen en apart een vergunning voor de natuurbescherming afgeven. Geeft de provincie die vergunning niet af, dan kunnen de festivals niet doorgaan, maar kan de gemeente roepen “dat het niet aan de gemeente gelegen heeft, maar dat het de schuld van de provincie is”.

En in feite kán de provincie de vergunning niet afgeven. Lees daarover meer bij punt 6 van deze nieuwsbrief: “Bescherming van het Natura 2000-gebied de Groote Wielen”.

5. Graafwerkzaamheden in de Groene Ster en handhavingsverzoeken

Afgelopen vrijdag (3 mei) zijn vaste bezoekers van de Groene Ster verrast door graafwerkzaamheden door de firma Thomassen uit Akkrum, in opdracht van de gemeente Leeuwarden. Dwars door de ligweides is een enorme sleuf gegraven. 

Navraag bij de gemeente (zie rechts het antwoord via Twitter), maar ook bij betrokken bedrijven, heeft geleerd dat hier leidingen en kabels (water, krachtstroom en glasvezel) gelegd worden om de festivals in de Groene Ster te faciliteren. Voor zover wij kunnen overzien is daarvoor geen vergunning verleend.

Bovendien is dit een vorm van “vooruitlopen” op de wijziging van het bestemmingsplan waarvan de gemeente nog denkt dat die een kans heeft, en wij inmiddels er van overtuigd zijn dat die wijziging er nooit kan en mag komen. Reden voor onze stichting om zowel bij de gemeente als bij de provincie een handhavingsverzoek in te dienen. Want vooruitlopen op een bestemmingsplanwijziging mag niet zonder vergunning, en daarnaast verstoren de werkzaamheden de vogels in de Groene Ster tijdens het broedseizoen.

Gedeelte sleuf voor waterleiding, krachtstroom 600Amp en glasvezel

6. Bescherming van het Natura 2000-gebied de Groote Wielen

Wat zowel de gemeente Leeuwarden, als de Provincie als de ecologisch adviseurs de afgelopen jaren over het hoofd hebben gezien is de invloed die (met name het geluid van) de festivals hebben op het Natura 2000-gebied De Groote Wielen.

Natura 2000-gebieden zijn natuurgebieden die extra zwaar beschermd zijn door Europese rechtsregels (de Habitatrichtlijn, Vogelrichtlijn en diverse internationale verdragen) en nationale wetten (in Nederland de Wet natuurbescherming). Belangrijke voorbeelden van gebieden met zo’n zware bescherming zijn de Waddenzee, de Biesbosch en de Zeeuwse stromen. Maar ook in Friensland hebben we dat soort gebieden. Vaak zijn dat meren (bijvoorbeeld het Oudegaster Brekken) of moerasgebieden (de Alde Feanen). Maar ook de Groote Wielen zijn op deze manier zwaar beschermd.

Het principe van de zware bescherming is dat er in of naast een Natura 2000-gebied niets mag worden toegestaan dat de diersoorten waarvoor het gebied als bescherming is aangewezen hindert of bedreigt. Voor alle plannen, projecten of activiteiten die een Natura 2000-gebied kunnen beïnvloeden is vooraf toestemming nodig van het “bevoegd gezag”. Voor de Groote Wielen is dat sinds 1 januari 2017 de Provincie (Gedeputeerde Staten). Wat moet de provincie bij de beoordeling van een aanvraag nagaan?

  • Hoe is het met de (aantallen) van de beschermde soorten waarvoor het gebied is aangewezen?
  • Welke invloed kunnen de activiteiten op die soorten hebben?
  • Is geen spoor van wetenschappelijke twijfel dat er geen nadelig effect is?

Gaat het of niet goed met de aantallen, of is er een nadelige invloed of is er wetenschappelijke twijfel over die invloed dan mag géén toestemming worden verleend (dus geen vergunning worden afgegeven), en gaat de activiteit niet door.

De enige uitzondering op de regel is als er een “Groot maatschappelijk belang is” bij het project of de activiteit én er geen alternatieven zijn. Bijvoorbeeld het aanleggen van een zeewering, bepaalde militaire oefeningen of het aanleggen van een spaarbekken voor drinkwatervoorziening zijn redenen van groot maatschappelijk belang.

Het houden van festivals is nooit een groot maatschappelijk belang.

Welke soorten in de Groote Wielen hebben last van het festivalgeluid? Dat zijn de broedende vogels waarvoor het gebied is aangewezen, een aantal trekvogelsoorten, de Noordse woelmuis en de Meervleermuis.

Ook woelmuizen hebben last van hard geluid. Ze verstoppen zich onder de grond en stoppen met voedsel verzamelen. Van de meervleermuis is tot voor kort gedacht dat die weinig last had van menselijk geproduceerd geluid, omdat de soort voor de jacht op insecten gebruik maakt van echogeluiden met een veel hogere frequentie dan festivalgeluid. Maar kort geleden is voor de nauw verwante Watervleermuis aangetoond dat die gebied met versterkt menselijk geluid vermijdt en zelfs minder gaat foerageren of stopt met foerageren. Voor de meervleermuis is dit nog niet onderzocht, maar er is wetenschappelijk geen enkele reden om aan te nemen dat dit voor de Meervleermuis niet zou gelden.

Gaan we terug naar het rijtje dat de provincie moet beoordelen bij de vergunningsaanvraag door de festivals, dan zien we dat in de Groote Wielen:

  • de aantallen voor de beschermde soorten te laag zijn
  • de festivalactiviteiten, met name het geluid, een nadelige invloed kunnen hebben op de beschermde soorten en
  • er niet alleen wetenschappelijke twijfel, maar zelfs wetenschappelijke zekerheid is dat geluid nadelig werkt op de beschermde soorten in de Grootte Wielen.

Wat betekent dat in de praktijk?

Dat de provincie zowel voor de aanvragen in 2019 als voor de voorgenomen wijziging van het bestemmingplan géén toestemming kan verlenen.

Dus géén festivals in 2019 en géén wijziging van het bestemmingsplan.

Voor de geïnteresseerden: hetzelfde is kort geleden in Zeeland gebeurd. Daar heeft de Raad van State de aanleg van het “Brouwerseiland” verboden vanwege verstoring van beschermde soorten in het naastgelegen Natura 2000-gebied.

Voorlopige Voorziening Psy-Fi 2018

Op de vooravond van het Psy-Fi festival 2018 in de Groene Ster willen we u ‘even’ up-to-date brengen wat zich zoal de afgelopen periode heeft voorgedaan. 

De uitblijvende berichtgeving op deze website van de laatste twee weken had louter te maken met de drukke werkzaamheden in verband met een verzoek om een voorlopige voorziening (VoVo) bij de voorzieningenrechter op 7 augustus jongstleden. Omdat de gemeente Leeuwarden er alles aan heeft gedaan om de inspraak bij de vergunningverlening van festivals in de Groene Ster maximaal te frustreren, o.a. door het bijna onmogelijk te maken om een fatsoenlijke VoVo aan te vragen bij de rechtbank, moesten door ons alle zeilen worden bijgezet en resteerde nauwelijks nog tijd om u fatsoenlijk ‘bij te praten’. Excuses daarvoor.

Dat het de bestuurders van de gemeente er alles aan gelegen ligt om de festivals door te laten gaan, wordt niet alleen fraai geïllustreerd door de opzettelijke (te) late uitgifte van vergunningen, maar ook door de inhuur van dure externe professionals (ecologen, meerdere advocaten o.a. afkomstig van de Zuidas in Amsterdam i.p.v. de eigen ‘huis’advocaat, geluidsdeskundigen, e.d.) geflankeerd door vele ambtenaren (soms teruggeroepen van vakantie) tezamen met festivalorganisaties. Zij allen, ongeveer 15 tot 20 man/vrouw sterk, bonden in de rechtszaal in Groningen de strijd aan met het stichtingsbestuur van GSD, dat door slechts 2 vrijwilligers vertegenwoordigd werd.

Een ongelijke strijd zult u denken? Dat valt wel mee. Zeker als je de zaak inhoudelijk goed hebt voorbereid. Waar wij veel meer last van hadden was dat als gevolg van de te late vergunningverlening, de réchter te weinig tijd had om de zaak inhoudelijk goed voor te bereiden. Dat heeft met name bij de zitting van de VoVo voor Welcome to the Village (WttV) een nadelig effect gehad. Aanvankelijk wilde de rechtbank de WttV-VoVo niet eens organiseren. Op ons aandringen bij de president van de Rechtbank Noord-Nederland (RbNN) heeft de zitting toch plaatsgevonden, zij het dat het adviescollege (Stichting Advisering Bestuursrechtspraak; StAB) afhaakte omdat haar te weinig tijd werd gegund om vragen van de voorzieningenrechter te beantwoorden. Door het uitblijven van het specialistische StAB-advies en het feit dat de voorzieningenrechter (zo bleek ons na de zitting) onvoldoende tijd had om het GSD-verzoekschrift met onderliggende onderzoeken en ondersteunende rapporten goed tot zich te nemen, was de uitspraak voor de omwonenden een behoorlijke teleurstelling. Wat ons bij deze uitspraak ook nog eens vreselijk stoorde was dat de rechter de enkel mondelinge toezeggingen en beloften van de kant van verweerder (gemeente en festivalorganisatoren), voor zoete koek slikte zonder dat er enig onderbouwd argument aan te pas hoefde te komen. Die uitspraak stond dan ook in schril contrast met de uitspraak van een andere voorzieningenrechter, die amper een paar weken daarvóór over vrijwel identieke geschilpunten een heel andere uitspraak deed (VoVo over Conference of the Birds).

Bij het verzoek om een voorlopige voorziening voor Psy-Fi 2018 werd dezelfde rechter aangewezen als bij WttV. Gelukkig was er deze keer sprake van beduidend meer voorbereidingstijd voor de rechter. Zelfs de StAB kon worden ingeschakeld en was bereid vragen van de rechter op het gebied van ecologie en geluid nader te onderzoeken en te voorzien van advies. De concept StAB-adviezen werden zelfs voorgelegd voor commentaar en kritiek aan beide geschilpartijen. Na inzage in het definitieve advies van de StAB – dat, niet geheel verrassend gelet op de grondige werkwijze van onze Stichting, overigens nagenoeg in lijn lag met de visie van GSD – zagen we de zitting over het Psy-Fi festival met meer vertrouwen tegemoet.

Aanvankelijk dacht de rechter – zeker met ‘hulp’ van het StAB-advies – snel klaar te zijn. Hij had slechts 90 minuten uitgetrokken voor de zitting en voorzag uitspraak te doen de dag na de zitting. Maar het eerder geschetste leger aan specialisten die verweerder had opgeroepen heeft kennelijk toch indruk gemaakt op de rechter, waardoor de zitting beduidend langer duurde. Ook voelde de rechter de behoefte om de (vooral mondelinge) inbreng van verweerders voor te leggen aan de StAB. De uitspraak is uiteindelijk twee dagen later doorgebeld en één dag later verstuurd en gepubliceerd. Het resultaat is gematigd positief, en dat komt omdat ingewikkelde onderwerpen doorgeschoven zijn naar de bezwaarfase en daarop volgende bodemprocedure. Dat geldt met name voor:

  • het langdurige bezetten van het Groene Ster terrein
  • de schade aan het terrein.
  • een aantal geluidsonderwerpen.

Wat overeind is blijven staan is dat bosschages niet door festivalgangers mogen worden betreden en dat daarin ook niet mag worden gekampeerd. Dat heeft mede tot gevolgd dat de bouw van het sprookjesbos, het zogenaamde ‘Magic Forest’, in de bosschages geen doorgang kan vinden. Wij hebben echter al voorbereidende werkzaamheden waargenomen die doen vermoeden dat dit toch gaat plaatsvinden, dus daarvoor is in eerste instantie door GSD bij de gemeente om aandacht gevraagd.

Een ander winstpunt voor ons is dat er een forse beperking is gelegd op de geluidsnormen die voor de nacht gelden (periode na 23:00 door de week en na 01:00 in het weekeinde). Deze normen zijn – mede vanwege het karakter van het geluid bij Psy-Fi – nog eens extra verzwaard t.o.v. de nachtnormen die golden voor WttV. Ze houden in dat de geluidsproductie ter plaatse van de bron (Front of House zoals dat heet) niet hoger mag zijn dan het niveau van achtergrondmuziek (73 dB(A) en 76 dB(C)). Indien daarop nauwlettend wordt gehandhaafd zal dat nauwelijks enige overlast (lees: slaapverstoring) hoeven op te leveren voor omwonenden.

Strikt genomen heeft GSD de VoVo gewonnen en is verweerder (lees gemeente) veroordeeld tot de proceskosten. Echter de strijd zal verder moeten worden voortgezet, met bodemprocedures die op z’n vroegst pas volgend voorjaar hun beslag zullen krijgen. Het kan niet anders dan dat dit ook z’n weerslag gaat krijgen op het proces van de partiële herziening van het huidige bestemmingsplan, namelijk om van de Groene Ster een officieel festivalterrein te maken. Een gemeentelijke ambitie waartegen GSD zich, mede namens vele sympathisanten, omwonenden, recreanten en vrijwilligers, ten volle zal verzetten.

Nog even voor de volledigheid een kort overzicht van de stand van zaken na de uitspraken:

  • Verstoring van de Oostelijke vliegroute van de zwaar beschermde Meervleermuis via de Groene Ster naar de Groote Wielen moet worden voorkomen.
  • Er mogen daarom ook geen lampen rechtstreeks op het wateroppervlak of de oever worden gericht.
  • En de volgens het lichtplan te plaatsen lichtmasten zullen uitsluitend aan gaan indien zich een calamiteit in de zin van noodtoestand voordoet.
  • Tijdens de zitting is van de kant van het college van B&W gegarandeerd dat op de naleving hiervan wordt toegezien.
  • De lichtuitstraling van de priklinten op en over het wateroppervlak blijft beneden de 0,5 lux (iets sterker dan maanlicht).
  • Er zal uitsluitend LED-verlichting worden gebruikt en toegestaan.
  • Ook hierop zal door het college van B&W worden toegezien.
  • Oevers mogen (ter bescherming van de waterspitsmuis) niet worden gemaaid en niet worden betreden. Van de zijde van het college is dit over een breedte van 5 meter gerekend vanuit de oever gegarandeerd.
  • Voor de nachtperiode wordt voor de podia waar versterkt geluid was toegestaan de geluidgrenswaarde op de dansvloer bepaald op 73 dB(A) en 76 dB(C).
  • De bosschages mogen niet worden betreden en er mag niet in bosschages worden gekampeerd. Ook dit punt moet door de gemeente worden gehandhaafd.

De uitspraak van de voorzieningenrechter over Psy-Fi 2018 kunt u hier (geluid & ecologie) en hier (kamperen) lezen.