Ecologische misser

Gepubliceerd op: 3 maart 2021

Door: Wietse Elzinga

Nestkastje voor koolmezen hangt open en bloot op naturistenstrandje. Ooit opgehangen om koolmezen te trekken ter bestrijding van de eikenprocessierups, voor zover bekend nog geen koolmezenpaartje gesignaleerd. Die eikenprocessierups welgeteld een keertje in een paar eiken die het strandje telt. Het was eventjes een hype, koolmezen zijn niet vies van de eikenprocessierups en hier en daar een bewezen bestrijder gebleken. In navolging van andere gemeenten dacht ook Leeuwarden: we gaan die plaag met mezen bestrijden door nestkastjes op te hangen. Alsof koolmezen op commando zo’n kastje weten te vinden. Ook al zou een paartje het kastje op het strandje weten te vinden, wanneer de eikenprocessierups het laat afweten moeten de jonkies wel ergens mee gevoerd kunnen worden. Kortom, je krijgt pas een populatie mezen in een gebied wanneer er elk jaar voldoende insecten zijn om als voer te dienen voor opgroeiende vogeltjes. Nergens in natuur- en recreatiegebied de Groene Ster zal je ondiepe plassen aantreffen waar insecten zich kunnen vermenigvuldigen, niet verrassend tref je er dan ook geen koolmezen aan. In de naastgelegen woonwijk weet de gemeente het wel goed aan ta pakken, prachtige waterpartijen met uitlopers met stilstaand water. Gelukkig voor de bewoners gerealiseerd aan de kant van de Groningerstraatweg.

In 2013 werd de meest recente herinrichting van het gebied opgeleverd bedoeld om de kwaliteit van het water te verbeteren in het kader van een Europese richtlijn daartoe. De achterliggende beleidsgedachte was: we graven drie plassen waarin vissen kunnen paaien. Met name de doorzicht van het water in het gebied laat te wensen over, sommige vissoorten woelen de veenachtige ondergrond om op zoek naar voedsel. Vissen die op zicht jagen zoals de snoek hebben geen schijn van overlevingskans, vandaar drie onderling verbonden kraamkamers met helder water. Prachtig bedacht, slecht uitgevoerd: anno 2021 zijn die drie plassen nog steeds niet met het omliggende water verbonden. Tot op de dag van vandaag pompt een windmolentje op de afscheiding nog steeds overtollig water van die plassen naar elders. Of de kwaliteit van het water in de Groene Ster inmiddels aan die Europese richtlijn voldoet is (mij) niet bekend. De opgegraven modder kreeg een goede bestemming, die fungeert nu als aarden wal bij de naturisten. Die liggen nu uit het zicht van passenten die gebruik maken van het fietspad dat eveneens is aangelegd in het kader van de herinrichting. Slechts een enkele beleidsdoelstelling van de herinrichting is gehaald: intensivering van het gebruik van het gebied.

De Groene Ster kan nog veel aan natuurwaarde winnen, de logica achter de ecologie is ver te zoeken. Het gedoe rond de festivals heeft duidelijk gemaakt dat er geen regie op het gebied zit en dat er geen totaalvisie te bekennen is. Als gemeente vrome woorden prevelen over biodiversiteit en het grootste beleidsinstrument daartoe onbenut laten. Een ecologische misser.