Radiostilte

Gepubliceerd op: 24 maart 2021

Door: Wietse Elzinga

Is Groene Ster Duurzaam al op bezoek geweest bij de informateurs? Traditie wil dat voorafgaand aan de vorming van een nieuw kabinet belangenbehartigers hun wensenlijstjes op tafel leggen, het lijkt mij dat de stichting prima de belangen van Groene Ster en omstreken kan verwoorden. Op landelijk niveau? Het zal wel moeten, op lokaal niveau bakt de gemeente Leeuwarden er niks van als het gaat om biodiversiteit. We hebben de Tweede Kamerverkiezing nog maar net achter de rug of de volgende dient zich aan: volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen. Leeuwarden draait weer mee in het gebruikelijke schema na een aantal keren vervroegde verkiezingen vanwege gemeentelijke herindelingen. Mede door deze schaalvergrotingen is Leeuwarden steeds meer een plattelandsgemeente geworden met veel agrarisch groen, u weet wel: lege, bijkans levenloze weilanden. Omdat overal in Nederland de kwaliteit van de natuur achteruit kachelt zou je verwachten dat de GroenLinks-wethouder met biodiversiteit in de portefeuille zich het vuur uit de sloffen loopt om het tij te keren. Helaas, het tegendeel lijkt het geval.

Burgers die slechts hun stem hoeven uit te brengen merken er nooit veel van, maar verkiezingen zijn voor politieke partijen intern hele circussen. Je zou het niet verwachten, leden dienen eerst te stemmen over deelname aan verkiezingen. Vervolgens moeten er allerlei commissies opgetuigd worden die toezicht op van alles moeten houden conform de regels van de partij. Er moet ook nog een verkiezingsprogramma opgesteld worden op basis waarvan zieltjes worden gewonnen in de campagne. Elke partij kent voorafgaand aan de strijd om de gunst van de kiezer het verkiezingsprogramma van andere partijen, soms wordt bij het opstellen al met een scheef oog gekeken naar wat anderen zouden kunnen gaan doen. Nu wordt het interessant, of juist niet in het geval van Leeuwarden: waar gaan de partijen in hemelsnaam mee komen? Politieke partijen mogen in verkiezingstijd graag koketteren met behaalde successen, ik zit mij al dagen lang het hoofd te breken over wat er de afgelopen jaren tot stand is gebracht. Weet u het?

Bij de vorige Tweede Kamerverkiezing heb ik een voorkeurstem uitgebracht op Isabelle Diks, destijds wethouder in Leeuwarden voor GroenLinks. Die kon wel een promotie gebruiken, gelukkig deelden veel mensen die mening en kwam ze met voorkeursstemmen in de Tweede Kamer. Haar opvolger heeft het niet lang uitgehouden, ik kan mij slechts een fotomoment herinneren waarbij de wethouder tezamen met schoolkinderen kruidenrijk zaad in een berm strooide. Toen ik later dat jaar op de fiets de plaats van handeling passeerde zag ik aan de andere kant van de sloot zo’n leeg, levenloos weiland. Kortom, symboolpolitiek. Zijn opvolger heb ik mede vanwege de pandemie nog nooit in levende lijve ontmoet, ik zou hem op straat niet herkennen. Geen idee wat de beste man beleidsmatig tot stand heeft gebracht, met biodiversiteit gaat hij niet scoren. Een jaar voor gemeenteraadsverkiezingen stoppen wethouders met het ontplooien van initiatieven, alleen projecten waarmee ze op korte termijn kunnen scoren kunnen op belangstelling rekenen. Slecht nieuws voor de belabberde staat van de natuur rondom Leeuwarden: er gaat niks gebeuren om daar verbetering in aan te brengen. Onlangs had een delegatie van Groene Ster Duurzaam een gesprek met leden van het College van B&W, of het daarbij alleen ging over festivals in het natuur- en recreatiegebied is niet bekend. Ook bij de stichting is er sprake van radiostilte.